Jeszcze w roku 2010 w ulotkach niektórych producentów kamer można było znaleźć informację o parametrze "minimalne oświetlenie: 2 lx". Ten parametr od kilkunastu lat stał się dla wielu swego rodzaju wyznacznikiem jakości kamery i tylko tym parametrem kierowali się podczas zakupu kamery. Zapewne dlatego tak wiele osób nadal pyta się jaka jest czułość tej nowej kamery w luksach. Postaramy się wyjaśnić czym są te parametry i co z nich wynika.

Minimalne oświetlenie to ilość światła jaka jest potrzebna, aby kamera mogła wygenerować użyteczny obraz. Czyli taki obraz, w którym jesteśmy w stanie rozróżnić poszczególne elementy filmowanego obiektu. Natężenie tego oświetlenia mierzone jest w luksach (lx). Ten parametr kamery byłby pewnego rodzaju wyznacznikiem jej rzeczywistych walorów gdyby nie fakt, że nie istnieje standard pomiaru czułości przetworników CMOS lub CCD. A więc wielu producentów dowolnie stosowało swoje własne metody pomiarów aby uzyskać jak najniższą ilość luksów.

Problem pojawiał się wtedy, gdy użytkownik kamery porównywał nagrania z kamery producenta X z zadeklarowaną wartością 3 luksów z kamerą producenta Y, który deklaruje minimalne oświetlenie 0.01 luksa. Zwykle okazywało się, że kamera z 3 luksami znacznie lepiej radzi sobie przy słabym oświetleniu niż kamera z 0.01 luksa. To dlatego, że istnieją także inne bardzo ważne parametry definiujące czułość kamery.

Jednym z tych parametrów jest liczba F obiektywu, która w tym przypadku ma dużo bardziej istotny wpływ na końcowy obraz niż minimalna ilość luksów przetwornika obrazu. Jest to w przybliżeniu parametr definiujący zdolność przepuszczania światła, przy czym im niższa wartość F tym "jaśniejszy" jest obiektyw. Dla przykładu kamera z obiektywem F1.4 i 1 luksem jest wielokrotnie jaśniejsza od kamery z F4 i 0.01 luksem.

Dodatkowo konieczne jest uwzględnienie w pomiarach temperatury barwowej źródła światła. Dla przykładu źródło światła o temperaturze barwowej 5600K emituje spektrum o długości fali około 400-600 nm. Inne źródło światła o temperaturze barwowej 3200K da nam spektrum w granicach 600-900 nm. A im niższa długość fali tym więcej elektronów zostanie wygenerowanych na przetworniku obrazu, czyli przetwornik będzie "jaśniejszy". Dla 5600K na przetworniku wygenerowanych zostanie 7-8 razy więcej elektronów niż dla temperatury 3200K. A więc pomiary bez podania temperatury barwowej nie mają większego sensu.

Następnym bardzo ważnym parametrem jest stopień odbicia światła od obiektu, na który skierowana jest testowana kamera. Na przykład obiekt o 100% odbiciu światła spowoduje, że na przetworniku obrazu znajdzie się 100 razy więcej światła, niż w przypadku obiektu o stopniu odbicia 1%. W związku z tym podawanie wyników pomiaru czułości bez tego parametru nie ma sensu.

Innym ważnym parametrem jest poziom IRE (amplituda luminancji mierzona w skali od 0 dla czerni do 100 dla pełnej bieli). Zwykle w kamerach poziom luminancji poniżej 10 IRE to szum bez wyraźniej treści obrazu a pomiary wykonane w okolicach 10 IRE wykażą około 10 krotnie wyższą czułość przetwornika obrazu niż pomiary wykonane przy 100 IRE.

Istnieją także inne ważne czynniki mniej zależne od przetwornika obrazu, które powinny być podawane przez producenta, takie jak podbicie gain i prędkość migawki, przy których dokonano pomiarów. Oczywiście im wolniejsza migawka tym dłużej naświetlany jest przetwornik obrazu i tym więcej wygeneruje elektronów.

Przykład poprawnie podanego parametru czułości: F10 przy 2000 luksów, temperaturze barwowej 3200K i 80% odbicia światła.
Przykład poprawnie podanego parametru minimalnego oświetlenia: 0.5 luksa przy F1.4, podbiciu 12dB i migawce 1/12 s.

Podsumowując: jasność kamery można stwierdzić dopiero wtedy, gdy producent poda nam wszystkie powyższe parametry. Bez nich jedyną oceną czułości kamery są testy porównawcze.