Waveform i wektoroskop w kamerach Panasonic| Waveform i wektoroskop w kamerach Panasonic | ||||
|
 Wbudowane w praktycznie wszystkie nowe kamkordery funkcje waveform i wektoroskop pozwalają użytkownikowi na bardzo dokładne ustawienie jasności rejestrowanego obrazu oraz precyzyjną kontrolę balansu bieli.Na jasność obrazu wpływ ma wiele parametrów takich jak na przykład stopień otwarcia przysłony, podbicie gain, migawka, jasność obiektywu przy zmianie ogniskowej czy też stopień odbicia światła przez rejestrowany obiekt. Aby w miarę dobrze ustawić jasność obrazu wystarczy posłużyć się standardową funkcją zebry.
W kamerach Panasonic do dyspozycji mamy dwie zebry: lewą i prawą i dla każdej z nich możemy ustawić odpowiadającą nam wartość jasności. Zebra pokaże nam, czy jasność obrazu nie przekracza dopuszczalnej, ustawionej przez nas wartości ale nie pokaże nam, czy obraz nie jest zbyt ciemny. Aby idealnie ustawić jasność obrazu i balans bieli powinniśmy skorzystać z funkcji waveform i wektoroskop. Waveform to nic innego jak rodzaj oscyloskopu przystosowanego do pracy z obrazem wideo. Standardowy oscyloskop jest przyrządem uniwersalnym ale zwykle nie posiada funkcji, w które standardowo wyposażony jest wavewform, czyli funkcji kalibracji obrazu wideo, detekcji błędów i zakłóceń, pomiaru gamutu koloru, itp. W przypadku kamer AG-AC130, AG-AC160, AG-AF101, AG-HMC151 i AG-HPX250 wbudowany waveform pozwala nam na ustawienie jasności obrazu (luminancji) w odniesieniu do wzorca SMPTE. Nie jest to oczywiście pełny, studyjny waveform i dlatego pominięto w nim parametry takie jak poziom czerni (pedestal level), burst czy też wartości luminancji dla tzw. ponadsaturacji (powyżej 100%). Jednakże na podstawie obrazu generowanego przez ten waveform ocenić możemy czy jasność obrazu dochodzi do 100% jasności (pełna biel) czy też treść obrazu znajduje się zbyt blisko 0% czyli czerni oraz czy jest on równomiernie "rozciągnięty" pomiędzy pełną bielą a pełną czernią. Poniższy przykład ilustruje wygląd waveformu dla standardowych pasów testowych SMPTE, wbudowanych w kamerę:
Zwróćmy uwagę gdzie znajduje się najwyższy punkt wykresu. Odnosi się on 100% luminancji, czyli pełnej bieli. Powyżej tej wartości obraz będzie prześwietlony a szczegóły poszczególnych odcieni bieli zaczną się ze sobą zlewać. Przykładem trudnego nagrania, gdzie nie jest łatwo precyzyjnie ustawić odpowiednią jasność jest filmowanie nieba z delikatnymi chmurami. Dzięki temu wykresowi będziemy w stanie ustawić jasność obrazu jak najbliżej kreski oznaczającej 100% jasności po to, aby "wyciągnąć" z kamery maksimum jej możliwości a więc pokazać zarówno kolor nieba jak i teksturę chmur. Poniżej przedstawiono dwa zdjęcia. Zdjęcie po lewej obrazuje ponadsaturację, gdzie elementy filmowanego obiektu (biała kartka) już stały się jednolitą, pełną bielą. W związku z tym nie jesteśmy w stanie ocenić jaki obiekt był filmowany. Dodatkowo wskaźnik luminancji na ekranie 99%↑ podpowiada nam, że przekroczyliśmy w centrum obrazu 99% luminancji, czyli że mamy prześwietlony obraz.
Zdjęcie po prawej stronie obrazuje poprawnie ustawioną jasność obrazu (w tym przypadku po prostu za pomocą regulacji przysłoną). Wykres znajduje się poniżej linii 100% luminancji, dodatkowy wskaźnik informuje nas o poziomie 95% a dzięki temu będziemy widzieć teksturę filmowanej kartki. Wykres jest także grubszy, co oznacza, że w obrazie znajduje się więcej różnorodnych szczegółów (tekstura kartki). Innym przykładem są poniższe zdjęcia obrazujące rzeczywiste obiekty. W większości przypadków oglądanie obrazu na ekranie LCD kamery nie pozwoli nam na stwierdzenie czy obraz jest idealnie naświetlony czy też po prostu w miarę dobry. Zdjęcie z lewej może wydawać się dobre, ale po analizie wykresu waveformu widać, że niektóre elementy obrazu zostały prześwietlone. W tym przypadku równie pomocna była by zebra ustawiona na 100%.
Zdjęcie na środku w pewnych warunkach filmowania (praca na ostrym świetle słonecznym lub praca w ciemnym pomieszczeniu) może także wydawać się dobre, ale z waveformu widać wyraźnie, że nie wykorzystaliśmy większości dostępnego zakresu dynamiki. Zdjęcie po prawej ilustruje optymalnie ustawioną jasność kamery. Cała treść obrazu znalazła się pomiędzy granicami 0% a 100% jednocześnie nie dotykając tych granic. Kolejnym ważnym i bardzo przydatnym przyrządem jest wektoroskop. Ten przyrząd pokazuje nam rozkład poszczególnych kolorów w obrazie. W centrum wykresu mamy kolor biały a dookoła niego pełną paletę kolorów. Poniższe zdjęcie obrazuje rozmieszczenie kolorów z planszy testowej w odpowiadających im polach. Kolory czerwony, zielony, magenta, itp. znajdują się dokładnie we wskazanych przez wzorzec polach a dzięki temu wiemy, że np. kolor czerwony jest rzeczywiście idealnie czerwony i ma wzorcowe nasycenie (nasycenie odwzorowane jest jako odległość koloru od centrum). Przesunięcie fazy koloru w menu kamery (lub TINT w telewizorze) po prostu obraca nam ten wykres powodując, że np. czerwony kolor przesunie się w prawo w stronę koloru magenta, a więc nie będzie już idealnie czerwony.
W przypadku wektoroskopu wbudowanego w kamerę jego najczęściej wykorzystywaną funkcją jest kontrola balansu bieli. Jeżeli skierujemy kamerę na białą lub szarą kartkę i biały punkt na wykresie znajdzie się idealnie w centrum, to możemy być pewni, że balans bieli mamy ustawiony poprawnie. Jest to o tyle istotne, że każdy z nas odbiera kolor nieco inaczej. Dla jednego operatora obraz będzie wydawał się lekko zaróżowiony a dla innego ten sam obraz będzie wydawał się niebieskawy. Ponadto ten sam operator będzie inaczej odbierał widzianą barwę przy świetle słonecznym a inaczej przy zachmurzonym niebie. Jeżeli natomiast wektoroskop pokaże nam, że biała kropka znajduje się dokładnie w centrum, to możemy być pewni, że biały będzie z pewnością idealnie biały. Ilustruje to poniższe zdjęcie.
* Więcej informacji na temat waveformu i wektoroskopu, ich praktyczne wykorzystanie oraz szczegółowe omówienie innych przydatnych funkcji kamer Panasonic oferujemy każdemu, kto zakupi kamerę Panasonic w firmie Euro Cori.
|
